แท่นลงจอดเฮลิคอปเตอร์

แท่นลงจอดเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้าและนอกชายฝั่งต้องปฏิบัติตามข้อจำกัดที่เข้มงวดกว่าพื้นผิวเดินหรือลงจอดอื่นๆ ในการใช้งานเชิงพาณิชย์เกือบทั้งหมด พวกมันรับภาระของเฮลิคอปเตอร์เต็มเชื้อเพลิงบนรอยเท้าของเกียร์ลงจอดเล็กๆ ระบายเชื้อเพลิงและน้ำโดยไม่มีความเสี่ยงการลื่น รักษาใบรับรองไม่เกิดประกายไฟเมื่ออยู่เหนือพื้นที่จัดการเชื้อเพลิง และทนทานต่อละอองเกลือหรือบรรยากาศอุตสาหกรรมเป็นเวลาหลายสิบปีโดยไม่ต้องเคลือบใหม่ ทั้งเหล็กและอะลูมิเนียมต่างมีปัญหากับข้อใดข้อหนึ่งเหล่านี้ ตะแกรง FRP ครอบคลุมทั้งหมด — นั่นคือเหตุผลที่แท่นลงจอดนอกชายฝั่งสร้างใหม่เกือบทุกแท่นและแท่นลงจอดบนดาดฟ้าโรงพยาบาลใหม่ส่วนใหญ่ในเอเชียปัจจุบันระบุ FRP เป็นค่าเริ่มต้น

ข้อกำหนดการออกแบบแท่นลงจอดเฮลิคอปเตอร์

แท่นลงจอดเฮลิคอปเตอร์สมัยใหม่ถูกควบคุมโดยมาตรฐานที่ขึ้นกับตำแหน่ง:

• ICAO Annex 14, Volume II — มาตรฐานสากลสำหรับสนามเฮลิคอปเตอร์ รวมถึงการติดตั้งบนดาดฟ้าและบนเรือ
• FAA AC 150/5390-2C — มาตรฐานการออกแบบสนามเฮลิคอปเตอร์ของสหรัฐอเมริกา
• IMO MSC.1/Circ.1328 — แนวทางสำหรับการดำเนินงานสิ่งอำนวยความสะดวกเฮลิคอปเตอร์บนเรือ รวมถึงแท่นลงจอดนอกชายฝั่ง
• CAP 437 (UK CAA) — มาตรฐานแท่นลงจอดนอกชายฝั่ง ถูกอ้างถึงอย่างกว้างขวางทั่วโลก

ข้อกำหนดภาระและพื้นผิวหลักข้ามมาตรฐานเหล่านี้:

• ภาระการแตะพื้น 6-8 ตันสำหรับเฮลิคอปเตอร์ขนาดกลาง (AW139, S-92, H175) เข้มข้นบนรอยเท้าเล็กๆ ระหว่างการลงจอด
• สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานพื้นผิว ≥ 0.65 เปียก ≥ 0.85 แห้ง ตามการทดสอบแรงเสียดทาน ICAO/FAA
• ตาข่ายนิรภัยรอบขอบ ที่ขอบแท่น (ปกติกว้าง 1.5 ม.)
• การระบายน้ำ ที่จัดการเชื้อเพลิงและน้ำโดยไม่มีน้ำขัง
• ไม่เกิดประกายไฟ เมื่ออยู่เหนือพื้นที่จัดเก็บหรือจัดการเชื้อเพลิง
• ชั้นบนสุดที่นำไฟฟ้า เพื่อการป้องกันฟ้าผ่า ผูกกับเส้นทางปล่อยของตัวเครื่องบิน

ข้อจำกัดเหล่านี้ตัดระบบพื้นทั่วไปหลายอย่างออก คอนกรีตหนักและแตก ตะแกรงเหล็กเกิดประกายไฟเมื่อกระแทก อะลูมิเนียมนำไฟฟ้า FRP ล้วนๆ โดยไม่มีชั้นบนสุดที่นำไฟฟ้าจะไม่กระจายฟ้าผ่า

ทำไม FRP เป็นข้อกำหนดมาตรฐาน

การประหยัดน้ำหนัก แท่นลงจอด 18 ม. × 18 ม. ทั่วไปบนตะแกรง FRP หนักน้อยกว่า 60-70% เมื่อเทียบกับดาดฟ้าคอนกรีตที่เทียบเท่า บนดาดฟ้าอาคาร ความแตกต่างนั้นแปลเป็นเหล็กโครงสร้างที่ต่ำกว่าและฐานรากที่เล็กกว่าโดยตรง บนแท่นนอกชายฝั่ง มักเป็นความแตกต่างระหว่างการปรับปรุงที่เป็นไปได้กับที่เป็นไปไม่ได้

ความต้านทานการกัดกร่อน ละอองเกลือ ไอน้ำเชื้อเพลิงเครื่องบิน น้ำมันไฮดรอลิก ของเหลวป้องกันการแข็งตัว — ดาดฟ้าเห็นทั้งหมด แผง FRP ไวนิลเอสเทอร์ที่ได้รับการจัดอันดับสำหรับการสัมผัสเชื้อเพลิงเครื่องบิน (ตามการทดสอบ ASTM C581) รักษาอายุการใช้งานมากกว่า 25 ปีโดยไม่เคลือบใหม่

ความต้านทานการลื่น พื้นผิวทรายควอตซ์ตอบสนองเกณฑ์แรงเสียดทานเปียกของ ICAO ด้วยระยะขอบที่เพียงพอ แม้หลังจากหลายปีของเชื้อเพลิงเครื่องบินและคราบยาง

ไม่เกิดประกายไฟ FRP ที่ผสมอย่างเหมาะสมโดยไม่มีวัสดุรวมโลหะที่เปิดออกจะปราศจากประกายไฟเมื่อกระแทก ต้องการสำหรับแท่นลงจอดเหนือการจัดการเชื้อเพลิงหรือร่วมกับการแปรรูปไฮโดรคาร์บอน

การกระจายฟ้าผ่า สูตร FRP ที่นำไฟฟ้า (เรซินหรือตาข่ายพื้นผิวเติมคาร์บอน) ให้เส้นทางสำหรับกระแสฟ้าผ่าลงดินโดยไม่ทำลายแผง การผูกกับระบบป้องกันฟ้าผ่าของแท่นนั้นตรงไปตรงมา

โครงสร้างแบบโมดูล แผง FRP จัดส่งตัดตามขนาดและขอบ แท่น 18 ม. × 18 ม. มักเป็น 60-80 แผง ติดตั้งใน 3-5 วันด้วยทีมเล็กๆ ไม่มีการเชื่อมในสถานที่ ไม่ต้องมีใบอนุญาตทำงานร้อน ไม่ต้องมีเวลาบ่ม

ข้อกำหนดทางเทคนิคของแผงสำหรับแท่นลงจอดเฮลิคอปเตอร์

ข้อกำหนดมาตรฐาน Endura FRP สำหรับแท่นลงจอด:

• เรซิน: ไวนิลเอสเทอร์ (ASTM C581 ทดสอบในเชื้อเพลิงเครื่องบิน น้ำมันไฮดรอลิก ละอองเกลือ)
• โครงสร้าง: 50 มม. แบบหล่อสำหรับโซนแตะพื้น 38 มม. แบบหล่อสำหรับขอบและทางเดิน
• ตาข่าย: 19 × 19 มม. มาตรฐาน (12 × 12 มม. ถ้ากังวลเรื่องเครื่องมือเล็กหล่น)
• พื้นผิว: ทรายควอตซ์ในตัว ขนาดละเอียด (20-40 mesh) รุ่นนำไฟฟ้าเมื่อระบุการกระจายฟ้าผ่า
• ขอบ: ขอบบนขอบทั้งหมดที่เปิดออก
• ตัวยึด: คลิป M หรือคลิปอานม้าสแตนเลส เกรด M10 หรือ M12
• ชั้นนำไฟฟ้า: ความต้านทานพื้นผิว 10⁶-10⁹ Ω/sq เมื่อต้องการ
• เครื่องหมาย: เครื่องหมาย H และวงกลมตาม ICAO ทาสีด้วยสีอีพ็อกซีหรือสีในแม่พิมพ์

ชุดเอกสารส่งแท่นลงจอดครบชุดประกอบด้วยใบรับรองเรซิน การจัดอันดับทนไฟ ASTM E84 Class 1 ข้อมูลการทดสอบแรงเสียดทาน และการคำนวณภาระสำหรับชั้นเฮลิคอปเตอร์ออกแบบ

บริบทการติดตั้ง

แท่นลงจอดบนดาดฟ้า (โรงพยาบาล อาคารพาณิชย์ ที่พักอาศัย) — การประหยัดน้ำหนักมีความสำคัญที่สุด ดาดฟ้ามักถูกติดตั้งบนโครงขอบเหล็ก โดยโครงสร้างดาดฟ้าที่มีอยู่ได้รับการเสริมแรงเพียงเล็กน้อย การติดตั้งมักเกิดขึ้นได้โดยไม่ต้องปิดอาคารด้านล่าง

แท่นลงจอดนอกชายฝั่ง — น้ำหนักและการกัดกร่อนมีความสำคัญที่สุด แท่นลงจอดนอกชายฝั่งส่วนใหญ่ในปัจจุบันเป็นการปรับปรุง FRP บนโครงสร้างเหล็กที่มีอยู่ แทนที่ตะแกรงเดิมที่หมดอายุการใช้งาน หน้าต่างการปรับปรุงมักเป็น 2-3 วัน

แท่นลงจอดโรงพยาบาลระดับพื้นดิน — การระบายน้ำและเครื่องหมายมีความสำคัญที่สุด FRP เป็นคำตอบที่ถูกต้องที่นี่เช่นกัน แต่ข้อได้เปรียบด้านน้ำหนักมีความสำคัญน้อยกว่า

ประสิทธิภาพภาคสนาม

การติดตั้งแท่นลงจอด Endura FRP ที่ให้บริการตั้งแต่ปี 2018 ทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และตะวันออกกลางไม่พบความเสียหายของแผงและไม่มีการเสื่อมสภาพของพื้นผิวนอกเหนือจากการสึกหรอของเครื่องสำอางในโซนแตะพื้น สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานยังคงอยู่ในสเปคหกปีขึ้นไปหลังการติดตั้ง กิจกรรมการบริการที่พบบ่อยที่สุดคือการทาสีเครื่องหมายใหม่ตามรอบ 4-5 ปี